nisyankar cümleler

eskiden sesleri neyse şimdi de sesleri aynıydı. yüzlerinde yaşlanma belirtileri olan pazartesi perşembe geceleri “ölü”lerine yasin okuyan, ölülerinin ardından helva kavuran insanlar… hiçbir şey eskisi gibi değildi. aslında ne zaman gömmüşlerdi onu toprağın üstündeyken. şimdi sadece üzerine toprak atmaları gerekiyordu. hızla ve özenle yaptılar son görevlerini.

bense üzerimde siyah olmayan bir takım elbise, ellerimi göğsümde kenetlemiş olan biteni izliyordum. çocukluğum toprağa gömülüyordu. yüzünü hatırlamadığım babamın mezarını yine hatırlamadığım zamanlarda elimde keser kazmaya çalıştığımı anlatırdı şimdi bu kabire toprak atanlar. bana açtırmadıkları mezarı şimdi kendileri açmışlardı.

ve çocukluğumu toprağa gömdüler. sahi ne zaman öldürmüştünüz aslında fatma ablanızı, teyzenizi, annenizi. zor olmadı değil mi üzerine toprak atmak.

oğlunun mezarına gömülmek nedir bilen var mı?

uzun zamandır karalamasam da bu olayı es geçmem mümkün değil. ulaşabildiği yere kadar ulaşsın istedim:

Merhaba,
27 Eylül Cumartesi akşamüzeri saat 7de, Sultanahmette Simavna Kadısıoğlu Şeyh Bedreddinin mezarı önünde yaklaşık 30 kişinin karşısında hepiniz çok sağolun güzel dostlarım hiçbir koşulda askere gitmeyeceğimi ifade ettiğim bir metni okudum ve metnin bir kopyasını bir demet çiçekle beraber Bedreddinin mezarına bıraktım.
Bedreddinin, dostlarımın ve gecenin huzurunda vicdanımın reddini dile getirdim. Şimdi bu beyanı sizlerle de paylaşıyorum. Basını çağırmadım, kitle medyası da saikleri ve işleyiş biçimiyle reddettiğim militarizmin ve yalanın bir parçası çünkü. Hep kendi medyamızın, haberleşme ağlarımızın, yer altı gazetelerimizin, fanzinlerimizin, korsan radyolarımızın, bloglarımızın ve yeryüzünün en sıkı çalışan habercisi fısıltının cazibesine ve gücüne inandım.
Ekte vicdani ret beyanım var; yakında açıklamanın fotoğraf ve videolarını dolaşıma sokacağım. Siz de sözümü çevrenizde yayarsanız sevinirim. Teşekkür ederim!

Hak ve Anarşi Aşkına! Selam üzerinize olsun! Yeryüzü Cennet Olsun!

Mayıs

**

MUCİZELER KUŞU
(Vicdani Ret Beyanımdır)

Bismillahirrahmanirrahim

Kara ve kızıl kanatlarıyla bir tepeden bir vadiye
ve sonra bir vadiden bir tepeye uçan,
özgürlüğe imanlı bir kuştur anarşi dediğim benim

Ve Hakk bildiğim
Bir düşmüş bir kuş olduğunu gören
Âdemoğlu kuşun kanadında bir tüy
Kuş kanat çırpmış
Tüy dârıdünyaya düşmüş Devamı… »

kendimi kuvvetli ve fazla yan etkisi olan bir antidepresan gibi hissediyorum.

- onur, ben eve vardım.

- canım… ben varmıy(d)ım.

aklını başka yere götürmelisin. kaçmayı bu kadar saklamamalısın.

biliyorum yaşamın en acı anının benle yaşanmayacağını. hiçbir zaman kabına sığmayacağını. kendi yerini kaplamamak için sürekli kaçacağını -kaçmaya çalışacağını-. ve dönüp dolaşıp yine kendi içine atlamak için yerinde zıplayıp duracağını. içine gömülmek için zıplayıp atladığında bazen beton sert zeminlere, bazen serin sulara gömüleceğini. yerden kalkıp bazen kemiklerini toplayacağını, bazen saçlarınndaki suyu dağıtmak için kafanı delice sallayacağını…

karmaşıklaşacağını, dayanılmazın daha da dayanılmaz, dayanılırın çok daha dayanılır olacağını, nefesin yoğunluğunun nefessiz kalmaya yol açacağını, susmak için onca anlamsız cümle üreteceğimi, gömüldüğümde yüzün yerine kendimle karşılaşacağımı.

içimde benden hiçbir şey yok. yaşamayı bir kenara bırak ki yaşanabilir halde kalasın.

ya da ne yapmazsan yapma. gelecektir gelecek olan. ya da gelmeyecektir gelmeyecek olan. ama ne yapsan da ne yapmasan da yaşanıyor.

yıllardır sokaklarda “büyükşehir çalışıyor”, “iski çalışıyor” şeklinde reklamlar, pankartlar görüyoruz. neden bunları yazıyor bu adamlar?

işiniz ne ki? tabii ki çalışacaksınız!

“ölüyoruz demek ki yaşanılacak”.

şimdi yaşayamayan -ama yaşamalı olan- ve aslında öl(dürül)müş durumda bir beden. hem burada hem orada hem de her yerde hiçbirşey hissetmek istemiyorum.

onca hengamenin arasında aldım haberini. herşey o an durdu. genç yaşta gidenlere mi dokunduramadığımdan, çok sevdiğimden mi? siman gözümün önünde, sesin kulaklarımda. Allah senden razı, sen de Allah’tan razı olarak huzurundasındır inşallah.

Aynı yoldan bir kaç saat aralıklarla geçtik belki de. Zaman bazımıza duruyor. Güzel adamdın be Numan. İyi adamdın.