bize sadece haber vermek istedikleri şeyleri haber veren ajanslardan ötürü guantanamo’dan habersiziz. böyle bir ortamda guantanamo’da yaşananları kurgu-belgesel (resmi site, imdb) olarak çekmek bile yürek işi.
the road to guantanamo (guantanamo yolu), sinema sanatı açısından 56ncı berlin film festivalinde yönetmenlerine (Michael Winterbottom ve Mat Whitecross) “en iyi yönetmen” için verilen gümüş ayı ödülü kazandırmış bir film.
bu ikili daha önce 9 songs (resmi site, imdb) filmini çekmişler. 9 songs filmi beni çok aşırı rahatsız etmişti. pornografinin bu kadar hayatın içinden, yağsız, fondotensiz vücutlarla sunulması durumu ilginç fakat kötüydü. 9 songs, öyle projeksiyon karşısına kurulup da izlediğim bir çalışma da değildi. bir bakıp geçmiştim sadece ve o bakıp geçme durumu bile rahatsız ediciliği ile aklımda kalmış.
the road to guantanamo filminde aslında ebu gureyb’de ajanslardan geçilen fotoğrafların
verdiği rahatsızlıktan öte bir rahatsızlık görülmüyor. filmi anlatan ya da yorumlayanların genelde üstünde durduğu şey de “bu yaşananlar herkesin başına gelebilir” fikri. ama biz bunu daha önce de biliyorduk diyesim de gelmiyor değil bu anlatımlar karşısında. buna rağmen filmi önemsiz bulduğum düşünülmesin. aksine yıllardır öldürülen, işkence gören, üzerine çok çeşitli senaryolar oynanan müslüman halkların kendi hikayelerini anlatamamalarının karşısında nadir de olsa böyle hikayeler anlatma cesaretini gösteren insanlar çıkmasını görmek beni mutlu ediyor. Devamı… »
Etiketler: selamlama, sinema, 9 songs, sabır, the road to guantanamo, yol hikayesi
Son Fikirler