bugün yılın sonu. bu gece de yeni yılın başı. geçen ay KOÇTAŞ‘da noel süslemeleri bölümünü gördüğümde yılın sonuna vardığımızı hissetmiştim. bir de ondan sonra dağıtılan ajanda, takvim vs.’lerden yılın sonuna geldiğimizi hissetmiştim.
bugün ofiste ince bir telaş var. diğer bayramlarda yaşanmayan bir hava bu. bazılarımızın evinde kutlama yapılacak sanırım. hafta sonundan etrafındaki insanlara hediye almaya giden arkadaşlar oldu. bugün bayram ve seyranlarda rastlanan bir telefonlaşma ve mesajlaşma durumu hakim. normal vakitlerde alınmayan milli piyango biletleri özel çekiliş nedeniyle alınmış.
bir arkadaş akrabasını aradığında telefonda aynen şu şekilde konuştu: “bayramda arayamamıştım kusura bakma yılbaşında arayayım dedim. müslümanlıktan geçtik artık ne de olsa…”
yarının tatil olması dışında bu gecenin ve yarın gündüzün benim için hiç bir anlamı yok. bir pazar gününe başlarmış gibi başlayacağım. düne, bugüne ve yarına inanmayan birisine yılbaşı diye bir kavram sanırım dayatılamıyor.
işin köküne, kökenine inmek isterdim. araştırıp buraya bu tarz geleneklerin nerden çıktığını, kaynağının ne olduğunu anlatmak isterdim ama bunun çok gerekli olduğunu düşünmediğimden sadece işin duygu tarafını yazmak istedim.
Etiketler: dene-me, fasa fiso, bayram, gelenek, noel
Ocak 12th, 2008 at 13:34
Blogunuzu harika bulmakla birlikte yorumumu bu yazıya yazmayı uygun gördüm. Çok iyi bir yazı dili oturtmuşsunuz. Aydınlatmaya devam… Başarılarınızın devamını dilerim.