Oca 08
bolu ile ankara arasında 130 ila 140 km/s hızla giderken karla kaplanmaya yaklaşmış yolda arabanın önüne atlayan bir güvercin ilk önce kaputa, oradan sileceklere, oradan da arabanın üst tarafına çarparak can verdi. sanıyorum soğuktan üşümüş ve hareket kabiliyetini yitirme düzeyine gelmişti.
2 güvercindiler… 1′i sola uçtu diğeri sağa. sağa giden öldü. kötü olay ve kötü görüntüydü. herşey bu kadar basit. bu kadar kısa zamanda bu kadar büyük bir olay yaşanıyor… görmek ve yaşamak. ya da yaşayamamak…
Etiketler: dene-me, ankara, kar yağışı, kuş, yol hikayesi, zaman
Ocak 16th, 2008 at 09:44
Bir şey yok diyorum, değişen, uykusuzluktan
Bugün de ölmüyorum, inadına uyuyor bütün böcekler
Zamanın umulmadık bir anında çıkıyor karşıma turkuaz gülüşlü yüzü
Bir şey yok diyorum, ölüm sessiz gelir, sensiz kaldığım uykularda… (Özcan Ünlü)
…
“her ölüm bir başlangıçtır…”