onca hengamenin arasında aldım haberini. herşey o an durdu. genç yaşta gidenlere mi dokunduramadığımdan, çok sevdiğimden mi? siman gözümün önünde, sesin kulaklarımda. Allah senden razı, sen de Allah’tan razı olarak huzurundasındır inşallah.
Aynı yoldan bir kaç saat aralıklarla geçtik belki de. Zaman bazımıza duruyor. Güzel adamdın be Numan. İyi adamdın.
nahnu bey ve n. hanım bugün saat 14:00′de giresun’da nikah kıydılar. umarım herşey yolunda gitmiştir. o yoğun hengame bugün biter ve dinlenme fırsatları olur. davetiye geldiği gün giresun’a 160 ytl’den daha düşük rakama uçak bileti bulmak için çok geçti. inşallah bir şekilde yüz yüze de görüşerek tebrik etme durumumuz olur.
allah hayırlı, mübarek etsin.
atalarımızı doğru yol üzerinde bulamama geleneğini peygamberlerimizden alıyoruz. inşallah çocuklarımız ve torunlarımız bizi dosdoğru bir yol üzerinde bulur diye dua ediyorum bu durum karşısında.
bizim bir dedemiz var. dünya yaşıyla 75′i geçti. ramazan ayında umreye giderek 100 gün (hacc dönemine kadar) kutsal beldede kaldı. bu onun 2nci kez gidişi hacc için. zorlu bir yolculuk yaptı. çoğumuzun yaptığı gibi uçağa binip de gitmedi ya da gidemedi. bu insanlar kaçak diye nitelendiriliyorlar çok ağırıma gidiyor. o kadar sıkıntıya oradaki milyonlardan yüzde kaçı katlanabilir bunu arada bir kendime soruyorum.
öncekilerin hikayeleri vardır hacc’la ilgili. “4 ayda gitmiş. atla, deveyle yapmış yolculuğunu” şeklinde anlatırlar. onlar geldi aklıma dedemizi hacc’dan sonra yaptığımız ziyaret sonrası. kaçımız 4 ay süreyle televizyonumuzdan, bilgisayarımızdan, hatunumuzdan, çocuğumuzdan, işimizden, dünyamızdan kopabilir? Devamı… »
geçen ay başı devlet tiyatrolarından “sersemler evi” oyununa bilet almıştık. cumartesi günü (29 aralık)’da ahmed yasin’i babannesine bırakarak gittik oyuna.
oyun hakkında çok fazla okumadan gittik oyuna. bildiğimiz tek şey yüzlerinde maske ile oynayacakları ve oyunculuğun vazgeçilmezlerinden olan mimiklerin oyunda yer almadığıydı. izleyenlerde farklı bir tat bırakacağına yönelik bir propaganda vardı tanıtıcı metinde.
yazının bundan sonrasında oyun hakkında çok fazla izlemeyip de izleyecek olanları rahatsız etmeyecek oyun hakkında bilgi var. izlemeniz durumunda burada yazılanlardan etkilenmezsiniz fakat bu uyarıyı gene de yapmak istedim.
ilk sırada ve hoparlörün hemen yanında oturmak biraz rahatsız edici oldu. oyun başladığında ilk 10 dakika geçmeden bu oyunu tamamlayamayacağımı düşündüm. maskeler sayesinde mimik yoktu oyunda. bir de onun üstüne ses de yoktu. ses ve mimik olmayınca iş tamamen vücutlara ve müziklere kalıyor. fakat bizim için hoş bir deneyim oldu. ortada verilen bir mesaj yoktu fakat sahne tasarımı, kullanılan müzikler ve her ne kadar ses ve yüzleri olmasa da oyuncular iyiydi.
oyuna 10 dakika içinde ısınmak konusunda çok zorlanıyorsunuz fakat içine girdi mi vaktin nasıl geçtiği de anlaşılmıyor. bunu hissedince oyuna ara verilmemesi sanki bir özgüven eksikliği gibi geldi bana.
oyundaki en hoş sahne ise cesetten çıkan ruh sahnesiydi.
bize sadece haber vermek istedikleri şeyleri haber veren ajanslardan ötürü guantanamo’dan habersiziz. böyle bir ortamda guantanamo’da yaşananları kurgu-belgesel (resmi site, imdb) olarak çekmek bile yürek işi.
the road to guantanamo (guantanamo yolu), sinema sanatı açısından 56ncı berlin film festivalinde yönetmenlerine (Michael Winterbottom ve Mat Whitecross) “en iyi yönetmen” için verilen gümüş ayı ödülü kazandırmış bir film.
bu ikili daha önce 9 songs (resmi site, imdb) filmini çekmişler. 9 songs filmi beni çok aşırı rahatsız etmişti. pornografinin bu kadar hayatın içinden, yağsız, fondotensiz vücutlarla sunulması durumu ilginç fakat kötüydü. 9 songs, öyle projeksiyon karşısına kurulup da izlediğim bir çalışma da değildi. bir bakıp geçmiştim sadece ve o bakıp geçme durumu bile rahatsız ediciliği ile aklımda kalmış.
the road to guantanamo filminde aslında ebu gureyb’de ajanslardan geçilen fotoğrafların
verdiği rahatsızlıktan öte bir rahatsızlık görülmüyor. filmi anlatan ya da yorumlayanların genelde üstünde durduğu şey de “bu yaşananlar herkesin başına gelebilir” fikri. ama biz bunu daha önce de biliyorduk diyesim de gelmiyor değil bu anlatımlar karşısında. buna rağmen filmi önemsiz bulduğum düşünülmesin. aksine yıllardır öldürülen, işkence gören, üzerine çok çeşitli senaryolar oynanan müslüman halkların kendi hikayelerini anlatamamalarının karşısında nadir de olsa böyle hikayeler anlatma cesaretini gösteren insanlar çıkmasını görmek beni mutlu ediyor. Devamı… »
aslında eloy bana bu alanı lütfedeli uzun süre geçti denebilir. işimin yoğunluğu, devam ettiğim yazılım kursu ve bunlardan arta kalan zamanlarda giriştiğim geyik faaliyetlerinden ötürü herhangi bir paylaşım durumum söz konusu olmadı bu alanla ilgili.
ki eloy‘cuğuma bir teşekkür etme olayına bile girmediği anlayarak utandığım zamanlar da olmadı değil.
8 türk askeri esaretten kurtulalı sanıyorum henüz bir kaç gün geçti. benim esaretten kurtulmamın üstünden ise yaklaşık 5 (beş) ay geçti. blogsal faaliyetlerden ve internetteki diğer tüm yazınsal, görsel, sosyal tüm aktivitelerden esaret durumundan ötürü uzağım yaklaşık 2 (iki) senedir. bu arada esaretten kastım da askerlik denen hengameden geçtim veya diğer bir anlatım şekliyle bu ağır yükü omuzlarımdan attım. Devamı… »
İngiliz gazeteci Yvonne Ridley 28 Eylül 2001′de Afganistan’a kaçak yollardan girmeye çalışırken Taliban tarafından Afganistan’da esir alındı. 10 gün boyunca Taliban’ın elinde esirdi. 43 yaşındaki Yvonne Riddley Taliban’a “Eğer beni serbset bırakırsanız Kur’an-ı okuyacağım, İslam dinini araştıracağım” diyerek Taliban esaretinden kurtuldu. Ve bu sözünü tutarak Kuranı Kerim’i incelemeye başladı ve bunun sonucunda müslüman oldu, hacca gitti. Müslüman olduktan sonra 2 kitap yazdı. Şimdilerde İslam Kanalı’nın politika editörlüğünü yapıyor ve sabah saatlerinde politik ajanda isimli bir tartışma programı yapıyor. İnsanları İsrail ürünlerini boykota çağırıyor. Kanal 7 ve Zaman Turkuaz’da yayınlanan Ebru Ateş’in röportajı da aşağıda:
Taliban tarafından kaçırıldıktan sonra Müslümanlığı seçtiniz, bu dönüşün hikâyesini anlatır mısınız?
Taliban tarafından kaçırıldığımda büyük haberlere imza atan bir gazeteciydim. Ancak o zaman, utanç verici şekilde kendim gazetelere manşet oldum. Taliban’a söz verdim: “Eğer beni serbest bırakırsanız Kur’an’ı okuyacağım. İslam’ı araştıracağım.” Onlar sözünü tuttu, beni bıraktı. Ben de tuttum. Söz sözdür diye düşündüm ve Kur’an’ı okumaya başladım. Tamamen akademik bir çalışmaydı. Manevi bir yolculuğa çıkmak gibi bir niyetim yoktu başlangıçta.
Kur’an sizi nasıl etkiledi?
Nefes kesiciydi. Kur’an sanki bir yaşam kılavuzu. Okuduğum her şeyden çok etkilendim. Özellikle kadın haklarından. Çünkü bize hep Müslüman kadınların baskı altında olduğu anlatılırdı. Ancak Kur’an diyor ki; biz kadınlar manevi olarak erkeklere eşitiz. Eğitim hakkı konusunda da eşitiz. Biz kadınlar çocuk doğurma özelliğinden dolayı İslam’da yüceltiliyoruz. Cennetin annelerin ayağının altında olduğu söyleniyor. İslam’ı ilk kabul eden bir kadındı. Devamı… »
Etiketler: iktibas, saygı, selamlama, başörtüsü, gazeteci, taliban, Yvonne Ridley
Çeçen direnişinin lideri Aslan Mashadov’un Tolstoy Yurt bölgesinde şehid edildiği açıklandı. Ölüm haberi Çeçen kaynaklarca doğrulanırken, sebebi konusunda detaylı bilgi verilmedi. Mashadov son olarak Rusya’ya barış görüşmeleri önermişti.Aslan Mashadov da kendi kuşağındaki bütün soydaşları gibi 1951 yılında Kazakistan’da doğdu. Ailesi 1944 sürgününü bütün acımasızlığıyla yaşadı.
Mashadov 1957 yılında altı yaşındayken Çeçenistan’a döndü. 1972 yılında Tiflis Askeri Topçu Akademisinden mezun olarak hayata atıldı. Rusya Federasyonu’nun bazı bölgeleri ile Macaristan ve Litvanya’da görevler yaptı.
Sovyetler Birliği’nin yıkılmasından sonra ülkesi Çeçenistan’da Dudayev’in başlattığı mücadeleye davet edildi. Aslan Mashadov 1992 yılında Rus ordusundaki görevinden ayrılarak ülkesi Çeçenistan’ın hizmetine girdi. Duyayev’in ölümü ardından Çeçen direnişinin komutanlığını ve devlet başkanlığını üstlendi.
1997 yılında bağımsızlık yolunda kararlı bir Çeçenistan’ın Devlet Başkanı olarak KGB’nin tüm provakasyonlarına ve Çeçen komutanlar arasındaki görüş ayrılıklarına rağmen, direnişi başarılı biçimde yürüttü. Mashadov ile masaya oturan Rusya Fedarasyonu hiçbir sözünü tutmadı. Baştan sona harabeye çevirdiği Çeçenistan’a vermesi gereken parayı vermedi. Onarılması gereken binaları ve tesisleri onarmadı. Aslan Mashadov, kendi tabiriyle, memuruna ayda 10 dolar veremeyen bir devlet başkanı olarak Çeçenistan’ı idare etmeye çalıştı.
Son olarak barış konusunda Rusya’ya yeni bir teklif getiren Mashadov, beklediği olumlu yanıtı alamamış ve direnişe tüm hızıyla devam etme kararı vermişti.
Çeçen sorununa barışçı bir çözüm için çaba harcayan Mashadov’un Ruslarca öldürülmesinin bölgede yeni bir şiddet dalgası getireceğinde birleşen uzmanlar, Putin yönetimini eleştirdiler.
Mashadov’un Avrupa’daki elçisi Ahmet Zakayev, suikastı kınayarak, direnişin Mashadov’un şehedeti ardından aynı şekilde devam edeceğini ve Çeçen liderliğinin vakit geçirmeden yeni bir lider belirlediğini duyurdu.
Rusya Memorial İnsan Hakları Merkezi’nden Alexander Sherkasov, Mashadov’un öldürülmesiyle bölgede barış ihtimalinin iyice zayıfladığını belirterek, “O Çeçen savaşçılar tarafından saygı duyulan bir liderdi ve dilediği an onların eylemlerini durdurmaya gücü yetecek tek kişiyidi” diye konuştu.
Mısır’ın Çeçen sorunu konusunda uzman kişiliklerinden Ahmed Abdelhafız da, Mashadov’un ölümü ardından Çeçen saflarının biraz daha sıklaşacağını ve ılımlı ile şiddet yanlısı grupların yakınlaşacağını savundu.
Rusya’daki gazeteler de, Mashadov’un ölümünün intikamı için Rusya içlerinde büyük eylemlerin an meselesi olduğunu yazdı.
Türkiye Dışişleri Bakanlığı da yayınladığı açıklamada, tarafları sorunu şiddet yöntemleri kullanmadan çözmeye çağırdı.
Son Fikirler