nisyankar cümleler

Herşeyin tekrar edip durduğunu ve en kötüsü kendimi tekrar edip durduğumu sorguladığımda aslında tekrarlara o an veya bir süredir takıldığımı görüp sinir krizleri geçiriyorum.

Bu farkedişlerin sonrası bile tekrar olmaktan öteye geçemiyor. Bir su birikintisinin üstünden atlarken kullandığım taşlar bile aynı. Hangilerine basıyorsam daha önce gene aynı şekilde onlara basarak devam etmeye çalışıyorum yoluma.

ve sonra bu büyülü cümle aklıma geliyor. ya da ana şahit olarak sözü kendimde etrafımda, eşyada, işte, eşte, herkesde görüyorum: herşey bir çocuk ağlaması gibi.

bunalım yapmamak lazım! artık kuyulardan çıkmak lazım.