Dün Bakırköy’den Topkapı yönüne doğru minibüse bindim. Benimle aynı duraktan bir teyzemiz de bindi aynı anda. Parasını uzatmamı rica ettim sonra bir kişi ona yer verdi teyzemiz de oturdu boşalan koltuğa. Ben kitap açtım ayakta okumaya çabalarken birden ben ve minibüsteki herkes bir sesle irkildik. Ben birisi çok şiddetli hapşırdı diye düşündüm. Ama bazıları korkudan başparmaklarını damaklarına dahi götürdüler o derece şiddetli bir ses ve aynı derecede şiddetli irkilmeler yaşandı.
Bir süre sonra aynı tonda yine birisi kükredi. Bir öncekinde çok irkilmeyen ben kitaba dalmış olmanın verdiği garip duyguyla fena bir halde sıçradım. Sese doğru baktım. Benimle birlikte binen teyze “Oooooofff” diye bağırıyordu. Ama tek bir kez söylüyor. Tiki vardır diye düşündüm. İkinci ses çıkışında ve sonraki “oooooff” seslerinde minibüste herkes gülüyordu. Teyzemiz belirgin bir şekilde o sesi çıkartmasından rahatsızlık duyuyordu surat ifadesinden belliydi. Herkes bıyık altından güldüğünü düşünüyordu ama onlar güldükçe teyzemiz daha da bir tuhaf oldu.
Bu tüm dünyada mı böyledir yoksa gene biz Türkiyelilere ait birşey mi bu şekilde “tik”li insanlara karşı çok büyük bir ilgi alaka söz konusu. Ve üstüne gidilmemesi gereken bu durum hareket ne olursa olsun “tik”li insanların daha da fazla üstüne gidiliyor gördüğüm kadarıyla.
Etiketler: dene-me, minibüs, tik, türkiyeli, yol hikayesi
Son Fikirler